Instytucjonalny impas V Republiki

Niech żyje król!

Jego Królewska Mość król Francji i Nawarry Ludwik XX opublikował na stronie tygodnika „Journal du Dimanche” artykuł datowany na 8 października 2025 roku, w którym odniósł się do chaosu narastającego na scenie politycznej V Republiki. Najjaśniejszy Pan podkreślił, że w obliczu pogarszającej się sytuacji politycznej, instytucjonalnej i społecznej kraju zabiera głos jak szef Domu Burbonów, dynastii, która zbudowała Francję.

Monarcha z bólem obserwuje nierozwiązywalny kryzys polityczny, którego uczestnicy dalecy są od działania w najlepiej pojmowanym interesie narodu i ojczyzny ‒ polityka realizowana w ramach reżimu republikańskiego musi bowiem na pierwszym miejscu stawiać interesy partyjne. Miała temu zapobiegać gaullistowska konstytucja V Republiki, lecz po kilku dekadach związane z nią możliwości naprawy wyczerpały się: państwo znajduje się w impasie, zagrożenia zewnętrzne narastają, napięcia społeczne o charakterze ekonomicznym i tożsamościowym są coraz gwałtowniejsze. Jak wielokrotnie wcześniej, klasa polityczna i instytucje nie sprostały wyzwaniom czasów: V Republika wydaje się znajdować na skraju upadku, gdy rządy często się zmieniają, lecz są pozbawione woli reform, a polityka stała się sferą bezruchu, bezsilności i niemocy.

Najjaśniejszy Pan stwierdził następnie, że kraj znajduje się na rozdrożu, lecz dzięki ludziom zatroskanym o dobro wspólne mogą nastąpić wielkie i pozytywne zmiany. Od Francuzów zależy, czy ich ojczyzna powróci do chwalebnego przeznaczenia oraz dobrobytu, który niezbędny jest dla rozwoju narodu. Dlatego też Jego Królewska Mość wyraził nadzieję, że dziedzictwo monarchii jest wciąż wystarczająco żywe w sercach jego rodaków, by być źródłem inspiracji i nadziei. Stabilność, długofalowość, wizja obejmująca kilka pokoleń i przywódcy państwa, którzy nie pozostawiają chaosu swoim następcom: te kwestie powinny ponownie znaleźć się w centrum francuskiego życia politycznego. Dotyczy to nie tylko czynników instytucjonalnych, lecz całego systemu wartości. Niezbędne jest przemyślenie sposobu sprawowania władzy.

Francuzi – apelował król Ludwik XX – nie zapominajmy, że w cieniu lilii rozkwitła wasza wolność, a Francja osiągnęła swój szczyt. Potrzebni są zatem przywódcy, którzy wiedzą, że szczęście narodu jest ich ostatecznym celem. Niech św. Ludwik, wzór panujących, chroni Francję i Francuzów w czasach narastającej niepewności.

opracowanie: Adrian Nikiel