Jesteś tutaj: Ogłoszenia i aktualności » Aktualności » Król Piotr I opublikował oświadczenie w sprawie tytułów używanych w Królewskim Domu Obojga Sycylii
Król Piotr I opublikował oświadczenie w sprawie tytułów używanych w Królewskim Domu Obojga Sycylii
Niech żyje król!
W oświadczeniu wydanym w Madrycie 1 czerwca 2026 r. Jego Królewska Mość król Obojga Sycylii Piotr I, równocześnie wielki mistrz Świętego Konstantyńskiego Orderu Wojskowego Świętego Jerzego1, odniósł się do kwestii używania historycznych tytułów przez członków Domu Królewskiego, a także do sporu dynastycznego, który w 1960 r. skłócił gałęzie rodziny.
Oświadczenie zostało wydane w odpowiedzi na niedawne zainteresowanie mediów Jej Królewską Wysokością xiężniczką Marią Karoliną, której zgodnie z postanowieniami Aktu Pojednania Rodzinnego (podpisanego w Neapolu 25 stycznia 2014 r.) przysługuje tytuł diuszesy Palermo. Maria Karolina jest córką JKW xięcia Karola, diuka Castro (ur. 1963), reprezentanta młodszej gałęzi dynastii. W minionych tygodniach media nadały rozgłos jej relacjom z panem Jordanem Bardellą, przy okazji przypisując xiężniczce miano „diuszesy Kalabrii”.
Akt Pojednania Rodzinnego z 2014 r. podpisali przedstawiciele skonfliktowanych stron w obecności krewnych i powinowatych. Umowa potwierdziła wzajemne uznanie używanych wówczas tytułów. Ówczesny król Obojga Sycylii Karol I, który zmarł w 2015 r., ze względu na stan zdrowia nie mógł przybyć do Neapolu, lecz upoważnił syna i następcę tronu, xięcia Piotra, diuka Noto (ur. 1968), aby ten podpisał dokument w jego imieniu. Monarcha wyraził zgodę, aby tytuły diuków Castro, Palermo i Capri pozostały zarezerwowane dla przedstawicieli młodszej linii. Diuk Castro zaakceptował zaś stan rzeczy, w którym tytuły diuków Kalabrii, Noto i Kapui będą używane przez członków starszej linii Domu Burbonów Sycylijskich. Umowę podpisali xiążęta Piotr i Karol, a świadkami podczas uroczystości byli: królowa Obojga Sycylii Anna (ur. 1938); syn xięcia Piotra, xiążę Jakub (ur. 1992); żona xięcia Piotra, xiężna Zofia (ur. 1973); żona xięcia Karola, xiężna Kamila (ur. 1971); córki xięcia Karola – xiężniczki Maria Karolina (ur. 2003, diuszesa Palermo) i Maria Klara (ur. 2005, diuszesa Capri). Te dwa tytuły zostały przyznane xiężniczkom decyzją króla Karola I.
Oświadczenie z 1 czerwca 2026 r. omawia również genezę sporu o sukcesję, który sięga 1960 r. i dotyczy interpretacji Aktu z Cannes z 1900 r.
Akt z Cannes był warunkowym zrzeczeniem się praw do tronu Obojga Sycylii podpisanym przez pradziadka JKM króla Piotra I, xięcia Karola Tankreda (1870‒1949), po jego ślubie z hiszpańską xiężniczką Mercedes (1880‒1904), rzekomą następczynią tronu, siostrą uzurpatora tronu w Madrycie „Alfonsa XIII” (1886‒1941)2. Warunkowa rezygnacja wynikała z wydanej w 1759 r. sankcji pragmatycznej króla Hiszpanij Karola III (1716‒1788). Monarcha zadekretował, że korona Hiszpanij oraz korony Neapolu i Sycylii nie mogą być jednocześnie w posiadaniu tego samego władcy. W związku z tym xiążę Karol Tankred potwierdził, że w przypadku, gdyby jego żona została „królową”, a on – „królem małżonkiem”, zrzekłby się praw do tronu Obojga Sycylii. Ponieważ xiężniczka Mercedes nigdy nie była „królową Hiszpanii”, warunek ten nie został spełniony, a Akt z Cannes nie wszedł w życie. Jednakże w 1960 r. młodsza gałąź sycylijskiej dynastii sięgnęła do niego, usiłując w ten sposób przejąć władzę3.
Oświadczenie z 1 czerwca 2026 r. powołuje się także na opinie wydane w 1984 r. przez najwyższe instytucje prawne i historyczne państwa hiszpańskiego (uznające „panowanie” linii „izabelińskiej”), które potwierdziły, że król Karol I jest głową Królewskiego Domu Obojga Sycylii i wielkim mistrzem Zakonu Konstantyńskiego.
Akt z Cannes dotyczył bowiem sukcesji w Królestwie Obojga Sycylii i nie miał nic wspólnego z sukcesją na stanowisku wielkiego mistrza Zakonu Konstantyńskiego. Każda z nich podlega innym regułom. Godność wielkiego mistrza przypadła królom Obojga Sycylii w następstwie sukcesji farnezyjskiej, która z kolei podlegała dekretom papieskim i przepisom prawa kanonicznego.
Najjaśniejszy Pan stwierdził, że prawa sukcesyjne obowiązujące w Domu Królewskim i Zakonie Konstantyńskim nie mogą być zmieniane jednostronnie. Wyraził również nadzieję, że warunki porozumienia z 2014 r. będą w pełni przestrzegane.
Oświadczenie Jego Królewskiej Mości dostępne jest na stronie Zakonu Konstantyńskiego.
dodatek 1, dodatek 2, dodatek 3, dodatek 4
opracowanie: Adrian Nikiel
1 Najjaśniejszy Pan, wzorem innych monarchów niemogących sprawować władzy i pozostających na emigracji, używa także tytułów diuka Kalabrii i hrabiego Caserty – przypis redakcji Portalu Legitymistycznego.
2 W tym czasie prawowitym królem Hiszpanij był Karol VII (1848‒1909; równocześnie król Francji i Nawarry jako Karol XI – przez kilka dekad Hiszpanie i Francję łączyła unia personalna). Bieg dziejów i wygaśnięcie najstarszej linii Domu Burbonów sprawiły, że jednak „Alfons XIII” w 1936 r. wstąpił na tron Francji i Nawarry jako prawowity monarcha Alfons I, następca kuzyna, króla Karola XII – przypis redakcji Portalu Legitymistycznego.
3 Należy dostrzec, że wprawdzie diukowie Castro dołożyli uzurpację do uzurpacji, lecz już po uznaniu przejęcia władzy nad Koronami Hiszpańskimi przez linię „izabelińską” i przyjęciu od niej tytułów „infantów” cała dynastia Burbonów Sycylijskich została usunięta z linii sukcesji królów karlistowskich, a po 1936 r. tron w Madrycie przypadł xiążętom parmeńskim – królom Xaweremu I i Syxtusowi Henrykowi (znanemu również pod imieniem Henryka V) – przypis redakcji Portalu Legitymistycznego.
