Xiążę Fryderyk Wilhelm von Hohenzollern nie żyje

Requiescat in pace

Szef Domu Hohenzollern-Sigmaringen zmarł w czwartek rano (16 września 2010 r.) w wieku 86 lat. W ostatnich chwilach towarzyszyli mu bliscy. Jako przemysłowiec przez dziesięciolecia prowadził rodzinne przedsiębiorstwo, obecnie zatrudniające około trzech tysięcy osób. Jego miejsce jako głowy szwabskich Hohenzollernów zajmie teraz syn, xiążę Karol Fryderyk (ur. w 1952 r.). Pogrzeb odbędzie się 23 września o godz. 11:00 w kościele Hedinger przy pl. Karola Antoniego 8 w Sigmaringen, natomiast w poniedziałek i wtorek jest możliwość wpisania się do xięgi kondolencyjnej wyłożonej przy placu Karola Antoniego 2. Flagi na zamku zostały opuszczone do połowy masztu.

Jego Wysokość urodził się 3 lutego 1924 r. na zamku Umkirch pod Fryburgiem Bryzgowijskim, jako syn prawowitego władcy Xięstwa Hohenzollern-Sigmaringen, xięcia Fryderyka i xiężnej Małgorzaty z Domu Wettynów¹. Dzieciństwo i młodość upłynęły mu we Fryburgu, gdzie uczęszczał do gimnazjum. W swoich wspomnieniach opisywał te czasy jako „beztroskie”. Dopiero w czasie wojny doszło do konfliktów z narodowosocjalistycznymi władzami Niemiec. We wrześniu 1944 roku rodzina została wygnana z zamku Hohenzollern, gdzie musiała zrobić miejsce dla rządu Vichy. Jej członkowie zostali aresztowani przez gestapo i wywiezieni do zamku Wilflingen, gdzie przebywali prawie do końca wojny. Po ukończeniu studiów ekonomicznych w Fryburgu i Genewie oraz dwóch latach pracy w Banku Bazylejskim, w 1950 r. xiążę przejął zarządzanie rodzinnym koncernem.

Wraz ze śmiercią ojca 6 lutego 1965 r. xiążę został Szefem Domu. Prawdopodobnie jego największym osiągnięciem było uratowanie pod koniec lat siedemdziesiątych zagrożonej bankructwem huty Laucherthal — udało się to dzięki sprzedaniu najbardziej zadłużonych części spółki za 100 milionów marek. Współcześnie, z trzema tysiącami pracowników i 600 milionami euro rocznej sprzedaży, xiążęca spółka rozwinęła się do imponujących rozmiarów. Hohenzollernowie są również właścicielami m.in. ośrodka narciarskiego w Großen Arber w Lesie Bawarskim.

Po kilku zdrowotnych zapaściach i niemal całkowitej utracie wzroku xiążę żył na emeryturze w swojej wiejskiej posiadłości pod Sigmaringen. Po śmierci głowy rodziny prawowitym władcą został automatycznie Karol Fryderyk (17 lipca 2010 r. zawarł drugi, cywilny związek z Katarzyną de Zomer). Ten pięćdziesięcioośmiolatek już od lat przewodził rodzinnemu przedsiębiorstwu. Natomiast nowym następcą tronu jest Alexander, dwudziestotrzyletni syn nowego xięcia.

Silna więź xięcia z Kościołem katolickim wyrażała się nie tylko w stałym uczęszczaniu do świątyń. Nihil sine Deo (Nic bez Boga) – to dewiza jego rodu, dla którego ważne było, jak się żyje i co się czyni. 24 kwietnia, podczas tegorocznych obchodów dnia „hohenzollernowskiego” świętego – Fidelisa z Sigmaringen² – xiążę pojawił się publicznie, biorąc udział w nabożeństwie. Nawet swoją żonę, tragicznie zmarłą w 1996 r. xiężniczkę Małgorzatę zu Leiningen, xiążę poznał podczas pielgrzymki do Rzymu. Para pobrała się w roku 1951 i doczekała trzech synów.

Fryderyk Wilhelm nie pochodził z pruskiej linii Hohenzollernów (która w 1850 r. zaanektowała jego państwo), ale ze szwabskiej, rezydującej w Sigmaringen nad Dunajem. Do tej pory istnieją dwie linie tego rodu, rozdzielone w roku 1214. Hohenzollernowie zaliczani są do najważniejszych niemieckich domów panujących. Wywodzą się ze Szwabii, a dokładniej z zamku Bisingen koło Hechingen w powiecie Zollernalb (obecnie „Badenia-Wirtembergia”). Już w średniowieczu doszło do podziału rodu na kilka linii, z których część z czasem wymarła. Linia brandenbursko-pruska, wywodząca się z Frankonii, od roku 1701 jest pruską dynastią królewską. Z linii szwabskiej pochodzą królowie Rumunii.

Opracowanie: Tomasz Wiśniewski i Adrian Nikiel

¹ Warto wspomnieć, że xiążęca para pobrała się w podwrocławskiej miejscowości Szczodre w 1920 r.

² Zamordowanego przez kalwińskich fanatyków w XVII w.