Wrocławscy franciszkanie reformaci — wokół kościoła pw. św. Antoniego

Pan dr Marcin Musiał, pracownik Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”, znawca historii wspólnot klasztornych na Śląsku w epoce nowożytnej, zainaugurował swoim wystąpieniem wiosenny cykl spotkań Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii. 18 marca 2025 r. przedmiotem niezwykle interesującego wykładu były wybrane aspekty dziejów kościoła pw. św. Antoniego i klasztoru franciszkanów reformatów.

Kościół przy obecnej ul. św. Antoniego (wcześniej zaś ul. Psiej) wznoszono pod koniec XVII stulecia. Znajdujący się w praskim Archiwum Narodowym kontrakt na budowę klasztoru wrocławskich reformatów datowany jest na 26 kwietnia 1680 r. Zakonnicy – wchodzący w skład prowincji św. Wacława – powrócili do Wrocławia w 1678 r. Miasto i dawną siedzibę (obecne Muzeum Architektury) musieli bowiem opuścić wkrótce po przyłączeniu się mieszczan do rewolucji protestanckiej. Mogli wrócić na fali kontrreformacji, a na przyznanym im terenie wznieśli, świadcząc o Świętej Wierze Katolickiej, świątynię nawiązującą do rzymskiego baroku.

Nasz Gość zaprezentował okoliczności towarzyszące fundacji i posłudze reformatów w sprotestantyzowanym mieście, omówił architekturę i wyposażenie prezentowanego zabytku (ustalenia atrybucyjne i ikonograficzne), nawiązał też do postaci św. św. Jana Kapistrana i Walpurgi. Co szczególnie istotne, zwrócił uwagę obecnych na znajdujące się w kościele figury świętych władców, oczywiste nawiązania do wzorów władcy idealnego – ich obecność nie powinna ujść też uwadze polskich legitymistów.

Zapraszamy do zapoznania się z nagraniem: