Jesteś tutaj: Multimedia » Miscellanea » „Kolekcja otwarta!” / Nabytki 2024 — briefing prasowy

„Kolekcja otwarta!” / Nabytki 2024

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Ponad sto prac można zobaczyć na wystawie Kolekcja otwarta! w Pawilonie Czterech Kopuł. Ważną jej częścią jest pokazanie istotnej, a często niewidocznej dla zwiedzających pracy osób, które stoją za opieką nad muzealnymi zbiorami, ich nieustannym rozwojem, zabezpieczeniem i udostępnianiem publiczności.

W latach 80. XX w. ówczesny dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu Mariusz Hermansdorfer zapoczątkował proces budowania unikatowego w skali kraju zbioru sztuki współczesnej. Jego podejście koncentrowało się na gromadzeniu tradycyjnych form sztuki osadzonych w modernizmie (rzeźba, malarstwo, rysunek, grafika), a jednocześnie zwracało uwagę na zmiany zachodzące w polu sztuki, takie jak przejście do epoki postmedialnej i rozwój w kierunku postmodernizmu. W rezultacie kolekcja Muzeum łączy różne style i nurty – od realizmu, przez sztukę metafory, abstrakcji i figuracji, aż po nowoczesne kierunki, w tym sztukę konceptualną (w szczególnej dla Wrocławia wersji nazywanej sztuką pojęciową lub niemożliwą) – przypomina pan dr hab. Piotr Oszczanowski, dyrektor MNWr.

Muzeum Sztuki Współczesnej, oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu, w nawiązaniu do wieloletniej tradycji kolekcjonerskiej wytyczyć może co najmniej cztery wiodące kierunki rozbudowy swoich zbiorów: są to osie późnego modernizmu, neoawangardy, wrocławska oraz współczesna (po 2000 roku) i najnowsza – będące rozwinięciem zapoczątkowanej przez Mariusza Hermansdorfera idei Muzeum jako instytucji sondującej najnowsze tendencje artystyczne. Te osie wyznaczają też narrację najnowszej wystawy – dopowiada pani Iwona D. Bigos, kierowniczka Pawilonu Czterech Kopuł.

Sekcja sztuki najnowszej na wystawie Kolekcja otwarta! obejmuje prace artystów, którzy redefiniują granice sztuki. Widzowie zobaczą autoportretowe fotografie Magdaleny Hueckel, którymi artystka osobiste doświadczenia przekształca w uniwersalne refleksje, czy zdjęcia autorstwa Mikołaja Grospierre’a, który fotografując architekturę, przewartościowuje spojrzenie na epokę modernizmu. Obrazy Tymoteusza Borowskiego łączą historię sztuki z popkulturą, a wideo Andrzeja Wasilewskiego odsłania niepokojącą stronę sztucznej inteligencji.

W ostatniej dekadzie zbiory sztuki współczesnej MNWr wzbogaciły się o dzieła z lat 80. i 90. XX w. reprezentujące lokalne środowisko artystyczne. Surrealistyczny obraz Mój Wrocław Krzysztofa Skarbka otworzy sekcję wrocławską wystawy. Nie zabraknie w niej kipiących feerią barw obrazów Bożeny Grzyb-Jarodzkiej, która sportretowała członków Grupy Luxus. Prace Jana Jaromira Aleksiuna zaskoczą oryginalnym stylem czerpiącym z historii sztuki innej niż europejska. Zapisy performansów Ewy Zarzyckiej to z kolei sztuka tekstu oparta na opowieściach pełnych subtelnego humoru i autoironii. A dzieła Andrzeja Dudka-Dürera pełne są duchowości i refleksji o przemijaniu.

MNWr posiada reprezentatywne zbiory wybitnych polskich artystów. Gromadzone od lat 50. XX w., pozwalają śledzić zmiany w powojennej sztuce. Dlatego na wystawie pokazane zostaną jedne z pierwszych prac pozyskanych do kolekcji sztuki współczesnej, wśród nich: fotografie Wadima Jurkiewicza, rzeźba Jerzego Boronia czy obraz Jana Hrynkowskiego. W ostatnich latach Muzeum udało się pozyskać, prezentowane na wystawie, m.in. prace nestora wrocławskiego środowiska artystycznego Alfonsa Mazurkiewicza, minimalistyczne i kontemplacyjne prace Kōjiego Kamojiego, instalacje Krzysztofa Wodiczki, hiperrealistyczny obraz Łukasza Korolkiewicza, a także poetyckie dzieła jednej z pionierek nowych nurtów w polskim szkle Małgorzaty Dajewskiej.

Wystawa obok prezentacji muzealnych nabytków ma także na celu pokazanie strategii poszerzania kolekcji sztuki współczesnej oraz ludzi, którzy stoją za tym skomplikowanym procesem. Dlatego jej istotną częścią będą krótkie formy wideo i teksty prezentujące zadania i funkcjonowanie muzealnych działów oraz ich pracowników. To w końcu konserwatorzy sztuki, inwentaryzatorzy i inni specjaliści współpracują ze sobą, aby zapewnić odpowiednie warunki przechowywania i prezentacji dzieł, dbając o dziedzictwo dla przyszłych pokoleń – mówi pan Adam Pacholak, kurator expozycji. I dodaje: Już sam proces wyboru dzieł do kolekcji to swoista mieszanka wiedzy, intuicji, a nawet odrobiny detektywistycznej pasji. Kuratorzy analizują trendy w sztuce współczesnej, odkrywają mniej znanych artystów, śledzą unikatowe historie stojące za dziełami. Czasem kluczowe okazują się rozmowy z poszczególnymi twórcami, czasem odnalezienie zapomnianych prac. Niektóre trafiają do Muzeum prosto z pracowni, inne po latach poszukiwań. Ważne, by kolekcja odzwierciedlała zarówno kanony historii sztuki, jak i jej najbardziej aktualne przemiany. To pisanie żywej opowieści.

Wystawa jest dostępna od 14 grudnia 2024 roku, a już 11 grudnia pan dr hab. Piotr Oszczanowski i członkowie zespołu merytorycznego (pan Adam Pacholak, pani dr Barbara Banaś, pani Iwona Dorota Bigos, pani Anna Chmielarz, pani Justyna Chojnacka i pani Małgorzata Micuła) zaprezentowali ją licznie zgromadzonym wysłannikom wrocławskich mediów.

Zwiedzając wystawę czasową Kolekcja otwarta! oraz stałą Kolekcję sztuki polskiej II połowy XX i XXI wieku, widzowie do 2 marca 2025 roku będą mieli okazję zobaczenia ponad czterystu prac ze zbiorów sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Artyści: Magdalena Abakanowicz, Jan Jaromir Aleksiun, Stefan Arczyński, Bożenna Biskupska, Jerzy Boroń, Tymoteusz Borowski, Olaf Brzeski, Izabela Chamczyk, Leon Chwistek, Maria Diduch-Dąbkowska, Pati Dubiel, Andrzej Dudek-Dürer, Danuta Duszniak, Paweł Frąckiewicz, Eugeniusz Get-Stankiewicz, Weronika Gęsicka, Józef Górski, Waldemar Grażewicz, Nicolas Grospierre, Grupa Luxus, Aneta Grzeszykowska, Bożena Grzyb-Jarodzka, Marcin Harlender, Jan Hrynkowski, Magda Hueckel, Stanisław Jagmin, Piotr Janas, Kornel Janczy, Adam Jastrzębski, Michał Kosma Jędrzejewski, Wadim Jurkiewicz, Kōji Kamoji, Alicja Karska i Aleksandra Went, Łukasz Korolkiewicz, Jerzy Kosałka, Marzena Krzemińska-Baluch, Hanna Krzetuska-Geppert, Bolesław Książek, Aleksandra Kujawska, Tadeusz Kulisiewicz, Ewa Kuryluk, Kamil Kuskowski, Natalia LL, Alfons Mazurkiewicz, Aldona Mickiewicz, Anna Mierzejewska, Jarosław Modzelewski, Janina Myronowa, Dorota Nieznalska, Jolanta Nitka-Nikt, Ewa Partum, Leon Podsiadły, Joanna Rajkowska, Yvonne Roeb, Witold Romer, Bożena Sacharczuk, Krystyna Schwarzer-Litwornia, Jan Simon, Krzysztof Skarbek, Slavs and Tatars, Marek Sobczyk, Konrad Srzednicki, Beata Stankiewicz-Szczerbik, Stefan Szmidt, Grzegorz Sztwiertnia, Urszula Śliz, Mariusz Tarkawian, Henryk Albin Tomaszewski, Elżbieta Trzewiczek-Pietkiewicz, Günther Uecker, Andrzej Wasilewski, Henryk Wiciński, Krzysztof Wodziczko, Stanisław Bogdan Wojewódzki, Xawery Wolski, Ryszard Zamorski, Ewa Zarzycka, Jakub Julian Ziółkowski, Barbara Zworska-Raziuk

Zapraszamy do zapoznania się z nagraniem:

Wersja audio

Nagranie wideo

Kōji Kamoji, Kamień, wiatr, woda i linia nr 16, 2023, Muzeum Narodowe we Wrocławiu – fot. Arkadiusz Podstawka

zdjęcie: Arkadiusz Podstawka

PMK Design
© Organizacja Monarchistów Polskich 1989–2025 · Zdjęcie polskich insygniów koronacyjnych pochodzi z serwisu replikiregaliowpl.com.