Miejsca straceń i kaci na wczesnonowożytnym Śląsku. Fakty a mity

Duch epoki temu nie sprzyja, lecz przywrócenie kary śmierci pozostaje ważnym punktem prawicowej agendy. 13 stycznia 2026 roku dzięki Wrocławskiemu Towarzystwu Miłośników Historii wróciliśmy myślami do czasów, kiedy grzechy wołające o pomstę do nieba spotykały się ze sprawiedliwą odpłatą. Tego dnia zgromadzeni na wykładzie pana dr. hab. Daniela Wojtuckiego, znakomitego autora i współautora monografij z zakresu archeologii prawnej i archeologii miejsc straceń, znawcy nowożytnej historii Śląska, zmierzyli się z licznymi przekłamaniami na temat katowskiego rzemiosła – zafałszowaniami sięgającymi XIX stulecia.

Usłyszeliśmy zatem o szubienicach jako elementach odstraszania, szubienicach epidemicznych czy szubienicach „jednorazowych”. Dowiedzieliśmy się, jak wyglądały renowacje szubienic, jaki był ich kształt i gdzie lokalizowano miejsca straceń. Nie zabrakło rozważań o tym, czy istniały szkoły katowskie, co wyróżniało mistrza sprawiedliwości z jego otoczenia i gdzie torturowano podejrzanych. Prelegent podzielił się także wiedzą o ostatnich publicznie wykonanych egzekucjach na pruskim Śląsku. Kiedy stosowano topór, a kto zasługiwał na ścięcie mieczem, jakie były losy doczesnych szczątków skazańców i jak szacowano koszty związane z wykonywaniem wyroków – o tym wszystkim możemy dowiedzieć się z wykładu (oraz xiążek opublikowanych przez Oficynę Wydawniczą ATUT).

Zapraszamy do zapoznania się z nagraniem: