„Dydona i Eneasz”

Zamek Królewski na Wawelu

Dydona i Eneasz

Opera w wersji koncertowej w Zamku Królewskim na Wawelu

Przed nami jeden z najbardziej znaczących punktów kalendarza kulturalnego tego lata w Polsce. 29 i 30 sierpnia 2025 roku o godz. 20.00 dziedziniec arkadowy Zamku Królewskiego na Wawelu stanie się tłem dla jednego z najbardziej poruszających dzieł baroku – opery Dydona i Eneasz Henryka Purcella. To wydarzenie bez precedensu. Przestrzeń renesansowej rezydencji wypełni dramat o miłości, która nie wytrzymała próby czasu. Wszystko za sprawą współpracy Zamku z zespołem Le Poème Harmonique. Zespół artystów zaliczany jest do światowej czołówki interpretatorów muzyki dawnej. Pod batutą wybitnego dyrygenta, pana Wincentego Dumestre’a, tworzącego m.in. dla Opery Królewskiej w Wersalu, dzieło Purcella zabrzmi jak nigdy dotąd.

Niepowtarzalne miejsce, wyjątkowa muzyka

W otoczeniu wawelskich krużganków zespół odegra tragedię królowej Kartaginy i trojańskiego bohatera. Purcellowska muzyka w duchu baroku – bogata w formie, ekspresyjna i emocjonalna, nie tylko opowiada trzymającą w napięciu historię, lecz także stanowi dla słuchaczy źródło niezapomnianego przeżycia. Interpretacja Wincentego Dumestre’a skupia się na emocjonalnej złożoności relacji Dydony i Eneasza. Nic nie jest jednoznaczne między kochankami, a każdy wybór bohaterów niesie tragiczne konsekwencje.

Miłość, zdrada, przeznaczenie – treść opery w trzech aktach

Opera Dydona i Eneasz to opowieść zaczerpniętą z Eneidy Wergiliusza. Trojański książę Eneasz po ucieczce z miasta przybywa do Kartaginy, gdzie zakochuje się w królowej Dydonie. Miłość rozkwita, ale nad bohaterami wisi fatum – Eneasz, zgodnie z przeznaczeniem, musi wyruszyć dalej. Udaje się do Rzymu. Porzucona Dydona nie potrafi poradzić sobie z trawiącym ją cierpieniem. W jednej z najbardziej poruszających arii opery, słynnym Lamencie Dydony („When I am laid in earth”), żegna się ze światem i wybiera śmierć.

– W innym z fragmentów opery wybrzmiewają słowa Belindy – siostry tytułowej Dydony: „Shake the cloud from off your brow, Fate your wishes does allow; Empire growing, Pleasures flowing, Fortune smiles and so should you”. To zaproszenie, by spojrzeć poza cień losu i dostrzec piękno chwili. Chciałbym, aby publiczność poczuła właśnie ten moment, gdy sztuka staje się źródłem siły i radości, nawet w obliczu tego, co trudne i często nieuniknione – zwraca uwagę pan Grzegorz Paluch, kurator i współproducent opery.

Przed nami historia o potędze sztuki i uczuć. Uczuć, które stają się zbyt wielkie, by przetrwać, wyborach, które ranią, miłości, która nie daje ocalenia – ale zostaje w pamięci.

Adèle Charvet (fot. Marco Borggreve)

Spotkanie kultury brytyjskiej z polskim dziedzictwem

Wawel i opera Purcella spotykają się nieprzypadkowo. Opowiadają o tym samym – o potędze i kruchości. O miłości i zdradzie. O pięknie i historii, które choć przemijają, zostają z nami na zawsze. Dziedziniec arkadowy nie potrzebuje scenografii – jego architektura niesie w sobie pamięć dawnych dramatów.

– Współpraca Le Poème Harmonique pod kierownictwem Vincenta Dumestre’a z Zamkiem Królewskim na Wawelu jest czymś więcej niż partnerstwem – to wspólne dopisywanie nowej warstwy opowieści tego miejsca, dodanej do jego wielowiekowej historii – podkreśla kurator wydarzenia.

W cieniu arkad, w blasku zachodzącego słońca, Lament Dydony rozbrzmi jak głos historii. Dwa wieczory. Dwa spotkania z przejmującym dramatem, które w tej przestrzeni już się nie powtórzą. To trzeba nie tylko usłyszeć. To trzeba przeżyć.

opracowanie: Urszula Wolak-Dudek

zdjęcia: materiały prasowe Zamku Królewskiego na Wawelu

Jean-Christophe Lanièce

Wykonawcy:

Le Poème Harmonique – chór i orkiestra, Wincenty Dumestre – dyrygent

Adela Charvet: Dydona, królowa Kartaginy

Anna Quintanss: Belinda, jej siostra

Jan Krzysztof Lanièce: Eneasz, książę trojański

Igor Bouin: Magik, żeglarz

Karolina Meng: pierwsza czarownica

Anouk Defontenay: druga czarownica

Ferdynand Escalona Melendez: duch

Maria Théoleyre: druga dama

Zamek Królewski na Wawelu, Wawel 5