Impresjonizm. Triumf światła i koloru

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Impresjonizm. Triumf światła i koloru

31 maja 2026 roku, godz. 11.00

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

pl. Powstańców Warszawy 5, sala 116

Wykład pani Jadwigi Jasińskiej-Sadury z cyklu „Kurs historii sztuki”.

Uczestnicy poznają cechy stylowe tego awangardowego kierunku w sztuce XIX w. oraz najważniejszych jego przedstawicieli. Okaże się, dlaczego nazwa „impresjonizm” była pejoratywna, a malarze opozycyjni w stosunku do uznanego akademizmu malowali swoje wrażenia w plenerze, zrezygnowawszy z tematów historycznych czy literackich. Preferowali pejzaże, portrety i pogodne sceny rodzajowe, zamieniając światło na kolor. Słuchacze dowiedzą się też o znaczeniu tego kierunku dla sztuki współczesnej.

Wstęp: 15 zł.

***

Kwietna secesja w szkle

31 maja, godz. 13.00

Wykład pani Elżbiety Gajewskiej-Prorok z cyklu „Kolor i forma. Sztuka szkła w czasach nowożytnych”.

Motywy roślinne, a szczególnie kwiaty, stały się w okresie secesji głównym tematem dekoracji na szkle naczyniowym i w sztuce witrażowej. Inspiracje sztuką dalekowschodnią, a szczególnie malarstwem i ceramiką japońską oraz naczyniami chińskimi z rzeźbionego szkła i nefrytu, wpłynęły na projektantów dekoracji w szkle francuskim już w latach 80. XIX w. W dekoracjach naczyń, wykonywanych najczęściej z przejrzystego szkła z barwnymi warstwami, szlifowano, rytowano, a także wytrawiano kwasem dekoracje floralne. Szkła z pracowni Emila Gallé i Eugeniusza Rousseau zdobione są kwiatami chryzantem, motywami bambusów i pawich piór. Z czasem artyści zaczęli sięgać do flory rodzimej: kwiatów róży, irysu, maku, wiśni, kapryfolium i innych. Szkła z taką dekoracją powstawały we francuskich firmach braci Daum w Nancy, braci Muller w Lunéville oraz wielu innych wytwórniach w Czechach i Niemczech, a także w firmie Ludwika Comforta Tiffaniego w Stanach Zjednoczonych.

Wstęp wolny.

***

Nowa architektura dla nowego człowieka, czyli o mieszkaniach

30 maja, godz. 15.00

Wykład pani Mai Kwiecińskiej z cyklu „Jak zbudowano nowoczesność”.

Brak dostatecznej liczby godnych mieszkań spędzał sen z powiek władzom oraz architektom po I wojnie światowej. Rozwiązaniem problemu miało się stać precyzyjne projektowanie osiedli mieszkaniowych. Architektura mieszkaniowa spełniać miała wymogi estetyczne, a także posiadać aspekt społeczny – zorientowanie na człowieka – również jako optymalne miejsce do życia. Będziemy podróżować w czasie i przestrzeni m.in. po przedwojennej Polsce, Niemczech, Austrii, Francji i Związku Sowieckim, gdzie szukać będziemy dobrych przykładów i antyprzykładów.

Wstęp wolny.