Jesteś tutaj: Ogłoszenia i aktualności » Konferencje i prelekcje » Łódź: Łączka. Dialog literatury z historią

Łączka. Dialog literatury z historią

Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Łodzi

W ramach obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Łodzi zaprasza na spotkanie pt. Łączka. Dialog literatury z historią. Jego uczestnikami będą p. dr hab. Krzysztof Szwagrzyk (pełnomocnik prezesa Instytutu Pamięci Narodowej ds. poszukiwań miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego) oraz p. dr Przemysław Dakowicz, autor wydanego w ubiegłym roku przez krakowskie Arcana tomiku poezji pt. Łączka.

Przemysław Dakowicz jest poetą, krytykiem literackim, historykiem literatury. Pracuje jako adiunkt w Katedrze Literatury i Tradycji Romantyzmu Uniwersytetu Łódzkiego, w latach 2010-2013 był również wykładowcą literatury współczesnej na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Jest stałym współpracownikiem dwumiesięcznika literackiego „Topos”.

Spotkanie odbędzie się 5 marca 2014 r., godz. 17.00, w sali konferencyjnej Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Łodzi (ul. Elizy Orzeszkowej 31/35). Wstęp wolny.

***

Szczątki wrośnięte w ziemię, splecione w nierozerwalny, krwawy węzeł — czaszki, kości rąk i nóg, żebra i paliczki lub to, co z nich zostało. Doły płytkie i ciasne. Na jednej z fotografii szkielet zamordowanego leży tuż pod powierzchnią ziemi, a to, co zostało z jego dłoni, opiera się o róg dołu, tak jakby zmarły chciał powstać, jakby pragnął wyzwolić się z więzienia, wyjść z ukrycia. To jest pierwsza, najgłębsza, ukryta warstwa powązkowskiej „Łączki”, jej semantyczny fundament.

W latach pięćdziesiątych na „Łączkę” nawieziono grubą warstwę ziemi i gruzu. W ten sposób — wydawało się, nieodwracalnie — przysypano, zagruzowano tamtą niewygodną przeszłość. To była druga warstwa — ziemia i gruz. Warstwa maskująca. Narosła na niej warstwa trzecia — tyleż materialna, co symboliczna: cmentarne wysypisko. W ten sposób dopełniała się miara poniżenia, a tamta zadana w ukryciu śmierć zyskiwała wymiar ewangelicznej ofiary — wszak ziarno, zanim wyda plon, musi wniknąć w ziemię i obumrzeć.

Prace wykopaliskowe i identyfikacyjne prowadzone na terenie „Łączki” w ostatnich latach to początek długiego procesu odzyskiwania pamięci przez polską wspólnotę. Przywracanie tożsamości bezimiennym szczątkom oznacza także zdarcie masek z twarzy tych, którzy przez dziesięciolecia podawali się za patriotów i „zbawców ojczyzny”, jest równoznaczne ze spojrzeniem w prawdziwe, niezmistyfikowane oblicze komunizmu w Polsce.

Czy będziemy w stanie sprostać temu wyzwaniu, przed którym stawia nas nasza własna przeszłość? Czy zdołamy doprowadzić do końca proces rekonstruowania naszej zgruchotanej tożsamości? Co możemy dać oprócz wielkich słów i symbolicznych gestów?

Cokolwiek by to miało być, pamiętajmy, byśmy wzrok mieli utkwiony w „Łączce”.

Bo „Łączka” to Polska. Bo Polska to „Łączka”.

fragmenty eseju Łączka. Wstęp do semantyki miejsca

Przemysław Dakowicz

Łączka

Wydawnictwo: ARCANA

Rok wydania: 2013

Ilość stron: 101 s.

Oprawa: twarda

Wymiar: 150x212 mm

ISBN: 9788360940310

Żołnierze Wyklęci — bibliografia
Żołnierze Wyklęci 2014 — przedsięwzięcia IPN Oddział w Łodzi

PMK Design
© Organizacja Monarchistów Polskich 1989–2018 · Zdjęcie polskich insygniów koronacyjnych pochodzi z serwisu replikiregaliowpl.com.