Manuel (José) FAL CONDE

Jacek Bartyzel

Hiszpański prawnik, dziennikarz i polityk. Urodził się w 1894 roku. Andaluzyjczyk; pochodził z prowincji Huelva. Wychowanek jezuitów, studia prawnicze ukończył w Sewilli, a doktorat uzyskał na Uniwersytecie Centralnym w Madrycie. W 1930 przystąpił do Karlistowskiej Wspólnoty Tradycjonalistycznej (Comunión Tradicionalista Carlista), założył dziennik La Unión i błyskawicznie zorganizował jej struktury w Andaluzji – regionie, w którym karlizm (legitymizm dynastyczny skupiony wokół potomków Don Carlosa) był wcześniej słabo zakorzeniony. Doprowadzenie do zjednoczenia z karlizmem katolickich integrystów (Partido Integrista), kończące półwiekowe rozbicie w obozie tradycjonalistycznym, przyniosło mu uznanie aktualnego pretendenta – Don Alfonso-Carlosa, który powierzył mu w 1934 funkcję oficjalnego delegata-szefa Wspólnoty na całą Hiszpanię.

Od powstania II Republiki (1931) Fal Conde pozostawał względem niej w nieprzejednanej opozycji; jako konsekwentny wróg demokracji i parlamentaryzmu odmówił nawet przyjęcia mandatu deputowanego. Wspólnie z generałem Sanjurjo wywołał w sierpniu 1932 antyrepublikańskie powstanie w Sewilli, a po jego stłumieniu został uwięziony w Guadalajarze; wolność przyniosło mu zwycięstwo bloku prawicy w październiku 1934 roku.

Po objęciu władzy przez Front Ludowy (luty 1936) otrzymał zaoczny wyrok śmierci. Poszukiwany listem gończym, schronił się w Biarritz, skąd zarządził mobilizację 70 tysięcy karlistowskich requetés, którzy odegrali decydującą rolę w pierwszych dniach powstania, wiążąc w Nawarze i Aragonii siły rządowe, a tym samym umożliwiając generałowi Franco przegrupowanie regularnych oddziałów armii z Maroka. W grudniu 1936 Fal Conde spotkał się (jedyny raz w życiu) z Franco, stawiając mu żądanie natychmiastowego proklamowania przywrócenia monarchii katolickiej, legitymistycznej i tradycjonalistycznej, co zostało odrzucone. Do ostatecznego zerwania z Franco doszło w lipcu 1937, z powodu odgórnego zjednoczenia karlistów (i innych ugrupowań prawicowych) z narodowo-radykalną Falangą, w której karliści widzieli „czerwoną hołotę”, niewiele lepszą od marksistów (inny odłam karlizmu z hr. Rodezno na czele przyjął atoli warunki fuzji). Zmuszony do emigracji Fal Conde zamieszkał w Portugalii, skąd pozwolono mu wrócić dopiero po wyzwoleniu Madrytu i to pod warunkiem zaniechania działalności politycznej. Wrócił do adwokatury i osiadł w Sewilli, gdzie zmarł w 1975 roku.

Głęboko religijny, nawet na froncie przyjmował codziennie Komunię św., a dla requetés napisał modlitewnik. Jeden z jego siedmiorga dzieci – Domingo Fal Conde – przewodzi aktualnie Wspólnocie Karlistowskiej.

Jesteśmy tradycjonalistami zarówno w dziedzinie społecznej, jak w dziedzinie politycznej. Z tego powodu nie jesteśmy ani za monarchią absolutną, ani za monarchią konstytucyjną, lecz za suwerennością króla rządzącego wespół z korporacjami.

PMK Design
© Organizacja Monarchistów Polskich 1989–2018 · Zdjęcie polskich insygniów koronacyjnych pochodzi z serwisu replikiregaliowpl.com.