Jesteś tutaj: Publicystyka » Norbert Wójtowicz
Norbert Wójtowicz ur. 1 grudnia 1972, historyk, teolog, pedagog i publicysta. Absolwent studiów w zakresie teologii (Papieski Fakultet Teologiczny we Wrocławiu) i historii (Uniwersytet Wrocławski). W latach 1997-1999 ukończył Podyplomowe Studium Dziennikarskie, w 2004 studium w zakresie „Konsultant Funduszy Europejskich ze szczególnym uwzględnieniem Europejskiego Funduszu Społecznego”, w 2006 studia podyplomowe w zakresie oligofrenopedagogiki, a w 2009 studia podyplomowe w zakresie resocjalizacji. W 2001 na Papieskim Fakultecie Teologicznym we Wrocławiu uzyskał tytuł magistra licencjonowanego teologii. W 2003 na Uniwersytecie Wrocławskim obronił z wyróżnieniem rozprawę nt. „Stereotypu masona w polskiej myśli politycznej 1918-1939” i uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych. Stypendysta „The De Brzezie Lanckoroński Foundation” (Fundacji Lanckorońskich z Brzezia) – Londyn 2000.
Wykładowca m.in. w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku i Podyplomowym Studium Dziennikarskim przy Papieskim Fakultecie Teologicznym we Wrocławiu. W latach 2002-2003 pracownik naukowo-dydaktyczny p.o. kierownika Zespołu Historii Kultury Fizycznej w Katedrze Humanistycznych Podstaw Kultury Fizycznej Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Od 2006 pracownik Wydziału Badań Naukowych w Biurze Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej — Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i od 2008 Członek Kolegium „Biuletynu Instytutu Pamięci Narodowej”.
Prowadzi badania nad dziejami i myślą masonerii. Efektem tych prac jest szereg publikacji, m.in. książki „Sztuka Królewska. Historia i myśl wolnomularstwa na przestrzeni dziejów” (1997) „Wielki Architekt Wszechświata. Teologiczna krytyka masońskich wizji Boga” (1999), „Kampania antymasońska 1938” (2005) i „Rozmowy o masonerii” (2005). Ponadto jest on również redaktorem wydań krytycznych antymasońskich tekstów Adama Doboszyńskiego „Konspiracje” (2004) i listu pasterskiego biskupa Albina Dunajewskiego „Pełen apostolskiej troskliwości…” (2005). W 2006 ukazała się ponadto jego książka „Masoneria. Mały słownik”, która jest pierwszym polskim leksykonem wolnomularskim. Aktualnie w kręgu jego zainteresowań znajduje się problem praktycznego rozumienia „religii” i „religijności” w wypowiedziach wolnomularzy, oraz działalność wolnomularzy w Polsce po 1945. Laureat „Złotego Pióra Wolnomularza Polskiego 2005”.
Innym polem jego zainteresowań jest historia kultury fizycznej, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki związanej z dalekowschodnimi systemami walki. Rzecznik prasowy Polskiej Federacji Combat Kalaki (od 2000) oraz krajowy rzecznik prasowy World Eskrima Kali Arnis Federation w Polsce (od 2002). Pełnomocnik ds. szkoleń sędziowskich Polskiej Federacji Combat Kalaki (od 2003). Współautor książki „Combat Kalaki. Alternatywna sztuka walki wywodząca się z tradycji wojowników filipińskich” (2002), „Informatora sędziego Polskiej Federacji Combat Kalaki” (2003) i szeregu artykułów w tym zakresie. Wyróżniony tytułem „Sędziego Roku 2002” Polskiej Federacji Combat Kalaki. Współautor programu treningowego „Kaibigan” dla osób z dysfunkcją kończyn dolnych.
Członek m.in. Polskiego Towarzystwa Heraldycznego, Societas Scientiarum Plociensis (Towarzystwa Naukowego Płockiego), Українського геральдичного товариства, International Association of Amateur Heralds, Polskiego Towarzystwa Hugenockiego, Konfederacji Spiskiej i The Order of Saint Isidore of Seville (Knight). Od 2008 Członek Zarządu Światowej Rady Badań nad Polonią (The World Research Council on Poles Abroad). Dyrektor Administratury Komandorii Dolnośląskiej Wojskowego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza z Jerozolimy oraz Dolnośląski Komendant Regionalny Międzynarodowego Korpusu Świętego Łazarza (Corps Saint Lazare International), Podporucznik-Lazarus IGCO i Major CSLI. Uhonorowany Dyplomem Uznania nadanym przez Komisję do Spraw Upamiętniania Tradycji Kombatanckich Związku Kombatantów RP i byłych Więźniów Politycznych. Odznaczony m.in. Złotym Medalem (Médaille d`Or) francuskiego odznaczenia „Œuvre humanitaire”, Komandorią „Missio Recontiliationis”, Krzyżem „Companionate of Merit” Towarzystwa Zasługi Wojskowego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza z Jerozolimy, Srebrnym Krzyżem Zasługi Orderu Świętego Stanisława oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Świętego Stanisława.
Zwolennik poglądów konserwatywnych i monarchistycznej wizji państwa. Na VI Konwencie Organizacji Monarchistów Polskich (27 listopada 1999) wybrany Strażnikiem Praw ergo Przewodniczącym Sądu Honorowego.